ต่อจากครั้งที่แล้วที่เราต้องขอตัดตอนเอามาขึ้นเอนทรี่ใหม่

คราวนี้เอาขึ้นให้ตามสัญญาแล้วนะคะ^ ^๐ 

ยกตัวอย่างขนมิ้งสวยๆ

ของ Maggi จากเกม Granado Espada ค่ะ

(สังเกตุได้ว่าผ้าเฟอที่คล้องไหล่สาวสวยอยู่จะดูเห็นขนเส้นยาว

ผิดกับผ้าขนลายเสือที่อยู่ด้านหลังเลยใช่มั้ยคะ

ซึ่งเฟอขนยาวของเมกกี้ น่าจะเป็นการใช้บรัชปลายคมค่อยๆทอขึ้นมาทีละเส้น

เป็นเทคนิคที่ความพยายามสูงมาก!!!

ในขณะที่ผ้าขนสั้นด้านหลังนั้น

จะเป็นวิธเดียวกันกับที่เราใช้ทำลายบนขนมิ้งค่ะ

เพียงแต่เขาปัดให้ขนสั้นแต่ถี่กว่า)

 จะลองสาธิตวิธรทำขนมิ้งแบบนี้ให้ดูนะคะ

ซึ่งอาจจะไม่ได้เป้ะซะทีเดียวแต่ก็น่าจะใกล้เคียงทีเดียว

แต่เทคนิคต่อไปนี้จำเป็นต้องใช้เม้าท์ปากกาแล้วนะคะ

 

เริ่มจากผ้าขนสั้นด้านหลังก่อนละกันเนอะ

ขั้นตอนการเตรียมจะคล้ายกับการทำลายขนค่ะ

โดยเราจะป้ายสีที่เป็นลายไว้ก่อน

จากนั้นก็ใช้นิ้วรูดปาดตามลูกศรนะคะ

ซึ่งลายแต่ละลายอาจจะปาดไม่เหมือนกัน แล้วแต่ที่ต้องการค่ะ

แต่โดยคร่าวๆจะคล้ายๆกันค่ะ

 

 ทีนี้ถ้าเราทำขนสั้นๆ

ช่วงขอบๆเราก็ต้องใช้นิวรูดค่อยๆซอยขอบให้เป็นเหมือนขนสั้นๆออกมาด้วยนะคะ

เอาหละทีนี้ต่อด้วยผ้าเฟอขนยาวนะคะ

 เราจะใช้บรัชหัวแหลมที่ปรับเบลอแล้วเล็กน้อยนะคะ

 

จากนั้นให้เราค่อยๆขีดเส้นขนออกมาทีละเส้น โดยเริ่มจากด้านนอกก่อน

หรือเริ่มจากจุดที่อับแสงก่อนค่ะ

จากนั้นก็ดูดสีที่สว่างกว่าระดับหนึ่งมาปาดทับให้ดูมีมิติขึ้น

หลังจากนั้นก็ค่อยๆทอเส้นขนที่อยู่ด้านใน

โดยเริ่มจากสีที่เข้มกว่าก่อนแล้วทับด้วยสีที่อ่อนกว่าเพือให้ดูมีมิตินะคะ

 หลังจากนั้นก็ค่อยๆทอไปเรื่อยๆค่ะ

ด้วยความที่มันละเอียดมากให้ทำทั้งผืนคงไม่ไหว

แต่เอาเป็นว่าเท่าที่ก็เป็นภาพกันแล้วเนอะ

เท่านี้ค่ะ^ ^ 

จากอาจารย์อีกท่านซึ่งเราไม่รู้ชื่อ อิลัสเกม Little Witch ค่ะ

(ภาพเล็กไปซักหน่อย แต่ขนมิ้งที่คล้องบนไหล่ของตัวละคร

เกิดจากการใช้บรัชหัวกลมค่อยๆปาดสั้นๆจนเป็นกลุ่มขนค่ะ

เป็นขนมิ้งที่ดูนุ่มฟูมากๆ

ส่วนขนของหมาป่าเทคนิคเดียวกันกับขนมิ้งของเราค่ะ)

 เทคนิคของอาจารย์ท่านนี้จะยากกว่าค่ะ

ตรงที่เราต้องค่อยๆจุดทีละนิดแล้วถ้าพลาด

ผ้าเฟอจะกลายเป้นอะไรซักอย่างนึงT  T

แล้วค่อนข้างจะต้องทำรอยยับเยอะ ดูตามภาพนะคะ

 

ขั้นตนเตรียมการเหมือนเดิมเป้ะค่ะ

เพียงแต่ครั้งนี้เราจะใช้บรัชหัวกลมธรรมดาในการปาดค่ะ

เริ่มจากขอบๆเช่นเคยนะคะ

จากนั้นค่อยดูดสีจากข้างในขึ้นมาปาดเป็นขนสั้นๆ

ดูประกอบจากทางขวาด้วยจะเห็นว่ายิ่งรอยยับเยอะจะยิ่งสวยกว่า

ขั้นตอนการเพิ่มเงาก็แค่เอาสีที่เข้มกว่ามาค่อยๆจุดทับไล่ไปตามน้ำหนักค่ะ

ตรงไหนที่เป้นรอยยับก็แทรกสีเข้ม ตรงไหนต้องการตบให้อ่อนก็ป้ายๆลงไปค่ะ

ข้อควรระวังคือพยายามอย่าจุดให้สีกระจายกันเพราะจะทำให้มันกลายเป้นอะไรที่ไม่ใช่ผ้า....

 

เท่านี้แหละค่ะ^ ^๐

edit @ 8 Oct 2009 13:57:10 by zese

 How to CG ขนมิ้ง,เฟอร์

     หลายๆคนอาจจะเคยเห็นเราเปิดบทความมาก่อนในเด็กดี จากนั้นก็ทิ้งร้างมาเนิ่นนาน ตอนนี้ย้ายบ้านแล้ว ก็เลยหาเรื่องอัพบล๊อกนั่นแหละค่ะ 555+ สำหรับคนที่เคยบอกให้เราอัพบทความCG อีกครั้งต้องขอโทษที่ให้รอนานมากกกกก จนบางทีเขาคนนั้นอาจจะเลิกเล่นบล๊อกไปแล้วก็ได้ TvT

แต่เอาเป็นว่า เซ่อัพละนะ!

สำหรับคนที่เพิ่งเคยเห็นเรา ก็ต้องบอกว่ายินดีต้อนรับนะคะ ในบทความของเราจะไม่พูดถึงเทคนิคขั้นพื้นฐานอย่างการไล่แสงเงา หรือการลงสีหน้าสีผมซักเท่าไหร่ เพราะเดิมบทความนี้ต่อยอดมาจากบทความของ AnimuZและ Enfer ค่ะ แต่คิดว่าเกือบทุกคนคงจะผ่านขั้นตอนพื้นฐานแบบนั้นมาหมดแล้ว ดังนั้นในบทความนี้ส่วนใหญ่จะข้ามไปเรื่องสิ่งของอื่นๆหมด อาจจะได้ทำบ่อยๆหรือน้อยครั้งก็แล้วแต่คน หวังว่าจะมีประโยชน์สำหรับทุกคนนะคะ

อนึ่ง เทคนิคที่นำเสนอนี้ไม่จำเป็นต้องเป้นเม้าท์ปากกาก็ได้นะคะ

เพราะเครื่องมือ Smubge Tool ของโปรแกรม เมาท์หนูธรรมดาก็ใช้ได้ค่ะ

แล้วเทคนิคนี้คิดเผื่อเพื่อนๆที่ไม่มีเม้าท์ปากกาด้วย ฉะนั้นถึงปรัน้ำหนักเม้าท์ไม่ได้ก็สามารถทำได้ค่ะ

สำหรับคนที่มีเม้าท์ปากกาการปรับบรัชอาจจะเข้าใจยากนิดนึง

แต่ลองพยายามดูนะคะ

 เพราะมีประโยชน์มาก

โปรแกรมที่ใช้ : Photoshop 7.0

เม้าท์ปากกา : Genius / G-pen 4500

 

 

  -     ทำความเข้าใจเรื่องขนมิ้งกันก่อน หลายๆคนอาจจะไม่รู้จักนะคะ ขนมิ้งหรือเฟอต่างกันนิดหน่อย ตรงที่ขนมิ้งจะสั้นกว่าเฟอเล็กน้อย ส่วนที่สั้นเกรียนกว่านั้นจะเรียกว่าผ้าขนหรือพวกกำมะหยี่ แต่ในการทำCG อะไรที่เป็นขนๆเทคนิคจะใกล้ๆกันค่ะ

 

เริ่มกันเลย

ก่อนอื่นก็ขอเชิญทุกคนเข้ามาในห้องสาธิตก่อนนะคะ^ ^

 

 ขั้นแรกของการทำพวกขนมิ้งจะเริ่มเหมือนการทำผ้าทั่วๆไปค่ะ

ก็คือให้เราปาดผ้าที่ต้องการเอาไว้โดนกำหนดแสงเงาคร่าวๆให้เรียบร้อย

ไม่จำเป็นต้องเก็บขอบให้คมกริบนะคะ

พยายามทำให้ดูนุ่มไว้จะง่ายที่สุด

บรัชที่เราใช้ในขั้นตอนนี้จะเป็นบรัชหัวกลมไล่น้ำหนักนะคะ

แต่สามารถปรับเปลี่ยนได้ตามความถนัดเลยค่ะ

 

 เสร็จแล้วให้เปลี่ยนเครื่องมือมาเป็น Smudge Tool

 

 เปลี่ยนหัวบรัชไปเป็นบรัชที่เป็นเม็ดๆกระจายๆ

สำหรับคนที่มีเม้าท์ปากกาสามารถใช้หัวบรัชอันเดียวกันลองปรับคุณสมบัติตามที่เราแสดงภาพให้ดูได้นะคะ

แต่ถ้าใครถนัดแบบอื่นก็ปรับเปลี่ยนได้เลยค่ะ

 

 จากนั้นให้ปาดสีจากตัวผ้าออกมา ให้สะบัดไปทางเดียวกันให้หมดนะคะ

ถ้าสะบัดออกแล้วปัดย้อนเข้าไปอีกขนจะยุ่งค่ะ

โดยให้เราลากจากขอบนอกออกมาก่อน

แล้วค่อยมาลากขอบในออกมาในแนวเดียวกันค่ะ

 

 

 

 

ทีนี้ถ้าเกิดเราจะใส่ลายขึ้นมา

สมมุติว่าจะใส่ลายแต้มเสือดาวลงไป

ให้เราใช้บรัชค่อยๆแต้มสีที่เราต้องการลงไปก่อนที่เราจะสะบัดขนนะคะ

 หลังจากนั้นก็วิธีเดิมค่ะ คือใช้นิ้วรูดปาดๆๆ

จากรูปเดียวกันนะคะให้สังเกตุว่าถ้าผ้าบิดไปทางไหนให้พยายามปัดทิศทางขนไปทางเดียว

ถ้าหากเราต้องการให้ขนหันไปตามทิศนิดนึง

แต่ถ้าเราทำขนชี้ออกไปตรงๆเป็นฟูๆก็ไม่จำเป้นต้องสนใจก็ได้ค่ะ

 ทีนี้เป็นปัญหาที่เจอบ่อยก็คือสีแสงไม่พอ

ก็ให้เราเอาสีค่อยๆปาดเพิ่มลงไปนะคะ

 จากนั้นก็ใช้นิ้วรูดค่อยๆเขี่ยออกเหมือนเดิมค่ะ

 เอาหละ เป็นอันเสร็จ

 

ทีนี้หลายๆคนพอเริ่มทำแล้วอาจจะเริ่มงงว่าถ้าขนมิ้งเจอแสงย้อนขึ้นมาจะเป็นยังไง

งั้นเราลองเปิดหน้าต่างดูกันหน่อยดีกว่าเนอะ

 อย่างที่เห็นค่ะ

ก็คือเมื่อโดนแสงย้อนแล้วขนมิ้งจะเหมือนกับวัตถุอื่นๆก็คือแสงจะไปจัดที่ขอบ

แต่ขนมิ้งมีคุณสมบัติพิเศษกว่าตรงที่ขนของมันจะอมแสง

ทำให้แสงที่อยู่ขอบจะจัดเล็กน้อยกว่าถ้าเทียบกับผ้าที่ไม่มีขน

ดังนั้นก็เริ่มเหมือนเดิมค่ะ คือกำหนดแสงเงาไว้ก่อน

แต่ครั้งนี้ให้ด้านในมือดๆแล้วขอบให้แสงจัดไว้

 จากนั้นก็ก็ใช้นิ้วรูดค่อยๆปัดออกค่ะ

โดยเราสามารถปล่อยตรงกลางๆไว้ไม่ต้องปัดก็ได้

เพราะพอขนมิ้งไม่โดนแสงแล้วจะมองไม่เห็น

เว้นแต่จะมีรีเอฟเฟคสะท้อนจากทิศอื่นเข้ามาอีกค่ะ

 เป็นอันเสร็จค่ะ

 ๐^ ^๐

 

รูปเต็มของทั้งสองภาพ

 http://i195.photobucket.com/albums/z318/mim_ze/f_fre.jpg

http://i195.photobucket.com/albums/z318/mim_ze/f_fre_2.jpg

 

เทคนิคนี้สามารถนำไปประยุกต์กับขนสัตว์ได้เช่นกันนะคะ

ข้อควรระวังคือพยายามอย่าปาดขนให้สวนทางกันเพราะจะทำให้ขนยุ่ง

แล้วจะแก้ยาก 

นอกจากวิธีที่แนะนำแล้วขนมิ้งยังมีรูปแบบอื่นตามแต่ความถนัดของผู้ทำด้วยนะคะ

ดังนั้นจึงไม่จำเป็นเลยที่จะต้องใช้วิธีนี้เท่านั้น

แล้วถ้ายิ่งสามารถประยุกต์ให้เข้ากับลายเส้นตัวเองได้จะยิ่งดีมากเลย

เอาหละ

จริงๆแล้วเรายังมีวิธีทำขนมิ้ง,ผ้าขนแบบอื่นอยู่อีก 3-4 วิธี

ซึ่งต้องขอบคุณนักทำอิลัสมืออาชีพสองท่านเพราะเราเอางานท่านมาเป็นต้นแบบสาธิต

แต่ต้องตัดไปบทความหน้าเพราะพอลงครบทุกวิธีแล้วพว่ายาวมากกกกกก

ตอนนี้เอามาลงต่อแล้วนะคะ^ ^

 

คิดว่าคงจะมีทั้งคนที่เข้าใจและคนที่งงด้วย TvT

แต่หวังว่าทุกคนจะได้แนวทางในการทำขนมิ้งบ้างนะคะ

ลองประยุกต์ปรับเปลี่ยนดูแล้วก็ขยันฝึกต้องได้แน่นอนค่ะ

...รอบหน้าอัพอะไรดีน้อ...

(เมื่อไรด้วย ฮา)

 

edit @ 9 Oct 2009 00:28:21 by zese

ปัดฝุ่น: Hasu

posted on 06 Oct 2009 22:45 by zesemim

งงซินะ....

จู่ๆแม่คนนี้นึกอะไรมาอัพบล๊อก....

ทางนี้ก็ไม่แน่ใจเหมือนกัน เอาเป้นว่าเซ่อัพบล๊อกละนะ

คราวนี้อัพเรื่องฮาสุ

หลายๆคนที่เข้าๆออกๆบล๊อกเวคมาบ้างก็คงจะคุ้นกับการจัดรูปแบบนี้

ใช่แล้ว ฮาสุเป้นตัวละครในเรื่อง Gakuen Densetsu

 ใครที่ไม่รู้จักก็ตามไปอ่านที่บล๊อกเวคได้นะคะ

เพียงแต่ฮาสุ ไม่ใช่ตัวละครหลักซะทีเดียว

อันที่จริงแล้วฮาสุไม่ใช่ตัวละครที่ตั้งใจสร้าง

แต่เกิดโดนบังเอิญในช่วงที่โรลเรื่องของไซไอกับเรเชลกันอยู่

ซึ่งมันเป็นโรลเสื่อมๆ ที่ไม่ต้องการเหตุผลเท่าไหร่

ทำให้เนื้อเรื่องของฮาสุช่วงแรกๆคลุมเครือสับสนวุ่นวายมาก

ก็ต้องมาแก้ไขปรับแต่งกันขนานใหญ่ทีเดียว

 

เนื้อเรื่องของฮาสุเป็นตัวละครเสริมจากเนื้อเรื่องของพี่ๆตัวเอกอีกที

ก็คือไซไอ ตัวละครของ AnimuZ และเรเชลตัวละครของ Kaskia

ซึ่งในประวัติของตัวฮาสุแล้วค่อนข้างจะยาวแล้วเข้าใจยาก

เลยบอกแค่ว่าเขาเป็นคนที่มีพลังแต่เกิดเหมือนกับตัวละครหลักอื่นๆ

แต่พิเศษกว่าคนอื่นนิดหน่อยตรงที่สายเลือดของฮาสุเกือบจะเป็นภูติ

ก็อาจจะเรียกได้ว่าไม่ใช่มนุษย์เต็มตัวแต่กึ่งๆเป็นจำพวกนางไม้ที่ฤทธิ์มาก

พลังส่วนใหญ่เป็นพลังในการเยียวยารักษา แก้คำสาป

ความสามารถทางการต่อสู้ติดลบ แต่สกิลแม่บ้าน MAX เพราะเคยเป็นข้ารับใช้ในวังหลวงมาก่อน

..สกิลหลบหนีขั้นเทพ..

เหตุที่มาอยู่กับพวกพี่ๆของตัวเอกได้ก็เพราะฮาสุหนีออกมาจากวังหลวง

แต่ตลอดเวลาที่อยู่ในวังก็โดนกดขี่มากบวกกับแม่สอนไม่ให้ไว้ใจพวกมนุษย์ปกติๆ

ตอนที่หนีออกมาเลยพาลกลัวมนุษย์คนอื่นไปหมด

จนมาเจอพวกไซไอก็สัมผัสได้ว่าเป็นพวกผู้มีพลังหมือนกัน ก็เลยขอตามไปด้วยเพราะไม่มีที่ไป

ก็เป็นความซวยของสองคู่หูไป (ฮา)

 

เนื้อเรื่องอย่างละเอียดคิดว่าอาจจะได้ลงตอนที่อัพล๊อกเวคละมั้ง

จะได้ลงครบทั้งทีม

ไว้ตอนนั้นค่อยว่ากันอีกที 555+ 

อ่ะ รูป~

 

 

อย่างที่เห้นนะแหละ ก็คือยังเป็นเด็กสาวอายุ 15-16อยู่

ส่วนตัวคันญิที่เห็นเป็นคำว่า ฮาสุที่แปลว่าดอกบัว

สำหรับเทคนิคในรูปนี้ก็เป็นการลงทับเส้น

จริงๆแล้วทิ้งการลงทับเส้นมานานแล้วเหมือนกัน

แล้วก็ไม่ค่อยจะถนัดการใช้สีจัดขนาดนี้

จริงๆแล้วมีฉากด้วยแต่เพราะคำนวณสีไม่ถูกนั่นแหละก็เลยตัดฉากทิ้งไป

 

เอาหละ ทีนี้พวกเราก็มาเชียร์ให้พี่ฮาวลงสีไซไอให้เสร็จละกันเนอะ โฮะๆๆ

พี่นิโอ~~~ จะให้ครบทีมต้องมีเรเชล วาดนะฮะ~~~~~

 

 

 

edit @ 7 Oct 2009 00:33:42 by zese

edit @ 7 Oct 2009 00:41:28 by zese

edit @ 7 Oct 2009 00:55:44 by zese